احمدی نژاد ایران را کوچک نکرد

درست است که انتخابات نزدیک است و نباید به خاطر آنچه در چهار سال پیش بر ما ایرانیان گذشت(تهدید جهانی و فشار داخلی) دست در دست اصولگرایان حامی احمدی نژاد گذاشت.
درست است که من مهم مثل خیلی های دیگر از دست دولت فعلی و عدم ثباتش و هیجان حاکم بر فضای ایران شاکی ام اما هر کار کردم نتوانستم جو بوجود آمده از سوی مخالفان احمدی نژاد را در سفر به نیویورک هضم کنم.

متاسفانه مخالفان انتظار داشتند در مصاحبه ی مطبوعاتی و مصاحبه سی ان ان از احمدی نژاد این جملات را بشنوند “بله، ما حقوق بشر را زیر پا میگذاریم، ما هم جنس بازان را اعدام میکنیم، ما میخواهیم بمب اتم درست کنیم!!! و …”

خوشبختانه اینقدر احمق نبودم که انتظار چنین حرف هایی را داشته باشیم و آنقدر هم احمق نیستم که با حرف های کنونی احمدی نژاد حرص بخورم و بگویم ” چرا واقعیت ها را نمی گوید؟” خدا وکیلی مگر کسی مرض دارد که زیرآب خودش را در یک مصاحبه تلویزیونی و یا مصاحبه ی مطبوعاتی بزند و آنچه مخالفان دوست دارند را به زبان بیاورد؟ واقعا از احمدی نژاد چه انتظاری داشتیم؟

اگر مردم ایران را مردمی خشن معرفی میکرد، اگر ایرانیان را با کلام زشت خطاب میکرد، اگر جوری حرف میزد که انگار مردم را هیچ هم حساب نمیکند و اگر در مخالفت با اسرائیل و آمریکا سر حرف های تند چند سال اخیرش باقی میماند، آن موقع من هم با مخالفان وی همصدا میشدم.

به نظرم مشکل احمدی نژاد خصلت ذاتی او در قبول نکردن حرف دیگران و درست دانستن حرف خود است. این اعتماد به نفس کاذب در کار اجرایی مثل سم است اما وقتی به کلام دفاعی در رسانه های خارجی تبدیل شود به نفع ایران خواهد بود. البته حرف زدن درتلویزیون های خارجی و ژست دموکراسی گرفتن برای ما نان و آب و آزادی نمیشود. حرف من تنها واقع بین بودن است. همین.

در کل خوشحالم امسال نه تنها آبروی ما نرفت بلکه کمی اعتبار خریدیم. اینبار ایران کوچک نشد. البته این نظر من است…