اول برنامه نویسی یا اول صفحه بندی؟
حین کار متوجه شدم روش های مختلف برنامه نویسی تحت وب، نتایج متفاوتی بوجود میاره. موضوع زبان برنامه نویسی نیست بلکه تقدم و تاخر در صفحه بندی و برنامه نویسیست.
به نظرم اگر میدانیم چه میخواهیم (یعنی کار گرفته ایم و موظفیم بدون کم و کاست آنرا اجرا کنیم) بهتر است اول طراحی صفحه را به صورت استاتیک انجام دهیم و سپس کد نویسی داینامیک را شروع کنیم. در این حالت سریعتر کار انجام شده و بعدا مجبور نخواهیم بود به خاطر یک “دیو” ناقابل زجر کشیده و کد ها را جابجا کنیم. (توضیح جزئیات زجر کشیدن های من بماند برای بعد!)
اما فکر کنید بصورت خودکفا میخواهید یک سیستم فجیع و بی نظیر تولید کنید. مطمئنا پایه ی این سیستم قبلا روی کاغذ ریخته اید و الگوریتم ها از قبل معلوم است. مشکل اینجاست که چون منبعی برای تقلب و کسی برای کمک موجود نیست حتما در بین کار کدهای زیادی به سیستم اضافه خواهد شد. مثلا در طراحی یک سیستم فروش با کاربری خاص، حین کار یادمان می افتد اگر نمودار فروشی هم داشته باشیم بد نیست یا مثلا اگر زیر هر صفحه فلان چیز نوشته شود جذاب تر خواهد شد. در مواقعی که با ایندسته برنامه ها سرو کار داریم بهتر است اول برنامه نویسی را بصورت خام (بدون صفحه بندی آنچنانی) انجام دهیم و هر چه دلمان میخواد درست کنیم. سپس تستی بس اساسی از سیستم بگیریم و در آخر وقتی چهار نفر از اطرافیان از کارمان خوف زده شدند شروع کنیم به طراحی صفحات(همان ژیگول کردن) سایت.
خب حالا کدامیک از روش های بالا سریعتر است؟ مطمئنا اگر همه چیز معلوم باشد حتما باید اول به ژیگول سازی پرداخت و سپس به برنامه نویسی.این یعنی رعایت روش اول. روش دوم بسیار خسته کننده است اما معمولا خروجی کامل تری به ما میدهد. به نظرم برنامه نویسی در روش دوم سریعتر صورت میگیرد(به خاطر نداشتن قالب مشخص)اما صفحه آرایی در روش دوم کاری بس دشوار خواهد شد.
به نظرم زیبایی بصری هنگام برنامه نویسی، برنامه نویس را بسیار امیدوار میکند! و این مهم در روش اول کاملا رعایت میشود.