دایره زنگی فیلمی فوق العاده معمولی

انتظار بیشتری از این فیلم داشتم. خیلی هم خندیدم اما یه جورایی حس کردم شخصیتای این فیلم به جز (امین حیایی و همسر و فرزندش )پا در هوا هستن. بقیه شخصیت ها یه پوسته بودن. البته فیلم طنز بود و از طنزهای وطنی نباید انتظار زیادی داشت. “دایره زنگی” در مقایسه با فیلم های دیگه ی خنده دار ایرانی یه سر و گردن بالاتر بود ولی شخصیت پردازیش ضعیف بود. بی نظمی درون فیلم که جامعه ایران رو نشون میداد از بهترین خصوصیات این فیلم بود.

فیلم افتضاح تموم شد، مثل همیشه پلیس، در نهایت ضعفی که نشونش دادن، پیروز میدان بود. منتقد نیستم که حرفامو نظم بدم و یه چیز خوب از توش در بیارم. اینا فقط نظر شخصی هست. شما فکر کنید سلیقه شخصیه. راستی من حرف زدن “امید روحانی” - وقتی عصبانی میشد- اصلا متوجه نمیشدم. شما چطور؟