باندبازی به جای مافیای وبلاگی

گشت زنی و نوشتن چند ساله ام در وب نشان داده که مافیای وبلاگی (به آن معنی که برداشت عمومیست) در وبلاگ ها و سایت های فارسی وجود دارد اما…
اول این “اما”یش را میگویم :
مافیا به معنای واقعی و کارکرد اجتماعی آن در وب نمیتواند وجود داشته باشد. مافیا یعنی یک گروه که افرادش از لحاظ خانوادگی یا رفاقتی فوق العاده به هم نزدیک هستند و کارشان کسب در آمد از طریق باجگیری، قاچاق و اخلال در امنیت جامعه است بهتر است در وب از کلمه باندبازی استفاده کرد.

حال این باند بازی چیست؟
قلی دو سال پیش وبلاگی درست کرده در مورد آی تی مینویسد. نقی یک سال پیش وبلاگی  درست کرده و در مورد اخبار روز مینویسد. تقی هم همین امسال وبلاگی زده و در مورد روابط عاشقانه به فرم طنز مینویسد.
با توجه به اینکه قلی و تقی و نقی هر سه بچه های با استعدادی هستند و همچنین به نظرم موضوعات آنها برای پرمخاطب شدن در وب نیاز به همان زمان های گفته شده را دارد هر سه پرخواننده میشوند و مطمئنا گروهی خواننده دائمی آنها خواهند شد. ممکن است  طرفداران در سایت خودشان، بالاترین ، فرند فید یا توئیتر و … تلاششان رابکنند و نوشته ی مورد نظرشان را به حالت مهم، داغ یا هر کوفت دیگری در بیاورند تا بقیه هم آن رابخوانند .شبکه خواننده مرتبه سوم نیز خودشان فعالیت هایی از جمله لینک دادن و … انجام دهند و همینطور هی خواننده زیاد شود. استمرار این فعالیت باعث میشود تعدادی وبلاگ (که مطمئنا مطالب بهتری از بقیه دارند یا حداقل مطالبشان جدیدتر یا همه پسندتر است) نسبت به بقیه خواننده بیشتر و همچنین دوست بیشتری داشته باشند. مطمئنا نویسندگان این وبلاگ ها(همان تقی و نقی و قلی) حرف هایشان برش بیشتری دارد چون دوستداران بیشتری دارند، پس وای به روزی که لینکی به جایی بدهند، همه سرازیر میشوند به آنجا و داستان در این باند ادامه می یابد.
حال مشکل چیست؟

یک سری کامبیز و کامران و کیومرث (اسم ها فقط به منظور مثال هستند) وجود دارند که هر کاری میکنند نمیتوانند حلقه ای برای خود درست کنند. در حقیقت اینها میخواهند یک شبِ بشوند قلی و تقی و نقی! متاسفانه آنقدر غد هستند که حاضر نمی شوند به پرخواننده ها بها دهند و در این بازی لینک دادن و کامنت گذاشتن و تشکر کردن سهیم شوند. اگر هم سهیم شوند آنچنان می نویسند که انگار رئیسی برای نوکرش مطلبی نوشته!! متاسفانه این افراد از صبح تا شب پای کنتورشان نشسته اند که شاید روزی این ۵۰ نفر در روزشان بشود ۶۰ نفر! اینها بیش از آنکه فکر کنند و مطلبی شایسته بنویسند ، فکر میکنند و چیزی مینویسند که خودشان هم نمی دانند چرا در حال نوشتنند! بهترین مطالبشان خلاصه میشود در پریدن و گاز گرفتن از وبلاگ نویسان قدیمی و محبوب که به مدد همان محبوبان برای چند روز پرخواننده میشوند ! (چون همین قدیمیها، بعد از این همه محبت هواداران، برایشان جذاب است یکی به آنها بپرد پس لینک میدهند و کامبیز و بقیه را شاد میکنند!)
خلاصه اینکه باندبازی یعنی همین! یعنی عده ای خوب مینوسند یا حداقل خوب میگردند و مطالب خوب می یابند، پس به مرور پرطرفدار میشوند اما عده ای تنها میخواهند از سر و کول بقیه بالا بروند و همیشه شاکی هستند از این مافیا!!

باندبازی اما یک روی سکه ی بی رحم دارد. لینکی میدهی به فلان مطلب اما دیده نمیشی! یک وبگرد با نفوذ همان لینک را میدهد اما دیده میشود! این تنها غصه کامبیز و دوستانش میتواند باشد که چندان مهم نیست. اینها وقتی میتوانند شاکی باشند که محتوایی تولید کنند اما دیده نشوند که اکثر مواقع چیزهای خوب در اینترنت خواننده اش را پیدا میکند. میماند خوش فکر هایی که خوب مینویسند ولی قائده ی بازی را نمیدانند.” کانکت، ارسال نوشته و خداحافظ اینترنت!!” نباید با این روش انتظار پرخواننده شدن داشته باشند. همین.

باندبازی به هیچ وجه بد نیست. تلاشیست برای خوانده شدن آن چیزی که دوستش داریم. من به قلی و تقی و نقی لینک میدهم چون همفکر من هستند و دوست دارم بقیه را هم در دیدن نوشته ها، افکار و عکس هایشان سهیم کنم. موضوع ساده تر از این حرفاست که مافیا درست کنیم و شکایت کنیم. هیچ وقت افراد بوقلمون صفت و بدون عقیده ثابت و کسانی که تنها برای کنتور مینویسند برایم جالب نبوده و نیستند.

نظرات :

۴ نظر ارسال شده برای مطلب باندبازی به جای مافیای وبلاگی