دانشگاه امان نمیدهد در همین روزهای ابتدایی! نوشتن فعلا نمی آید متاسفانه. آه تاکسیرانها و کارمندان بانک مرا گرفته از بس به پرو پایشان پیچیدم. این چند وقت بیشتر وب بچه ها را خواندم و فرندفید شخمیدم. موفق باشم:ی
حین کار متوجه شدم روش های مختلف برنامه نویسی تحت وب، نتایج متفاوتی بوجود میاره. موضوع زبان برنامه نویسی نیست بلکه تقدم و تاخر در صفحه بندی و برنامه نویسیست.
به نظرم اگر میدانیم چه میخواهیم (یعنی کار گرفته ایم و موظفیم بدون کم و کاست آنرا اجرا کنیم) بهتر است اول طراحی صفحه را به صورت استاتیک انجام دهیم و سپس کد نویسی داینامیک را شروع کنیم. در این حالت سریعتر کار انجام شده و بعدا مجبور نخواهیم بود به خاطر یک “دیو” ناقابل زجر کشیده و کد ها را جابجا کنیم. (توضیح جزئیات زجر کشیدن های من بماند برای بعد!)
اما فکر کنید بصورت خودکفا میخواهید یک سیستم فجیع و بی نظیر تولید کنید. مطمئنا پایه ی این سیستم قبلا روی کاغذ ریخته اید و الگوریتم ها از قبل معلوم است. مشکل اینجاست که چون منبعی برای تقلب و کسی برای کمک موجود نیست حتما در بین کار کدهای زیادی به سیستم اضافه خواهد شد. مثلا در طراحی یک سیستم فروش با کاربری خاص، حین کار یادمان می افتد اگر نمودار فروشی هم داشته باشیم بد نیست یا مثلا اگر زیر هر صفحه فلان چیز نوشته شود جذاب تر خواهد شد. در مواقعی که با ایندسته برنامه ها سرو کار داریم بهتر است اول برنامه نویسی را بصورت خام (بدون صفحه بندی آنچنانی) انجام دهیم و هر چه دلمان میخواد درست کنیم. سپس تستی بس اساسی از سیستم بگیریم و در آخر وقتی چهار نفر از اطرافیان از کارمان خوف زده شدند شروع کنیم به طراحی صفحات(همان ژیگول کردن) سایت.
خب حالا کدامیک از روش های بالا سریعتر است؟ مطمئنا اگر همه چیز معلوم باشد حتما باید اول به ژیگول سازی پرداخت و سپس به برنامه نویسی.این یعنی رعایت روش اول. روش دوم بسیار خسته کننده است اما معمولا خروجی کامل تری به ما میدهد. به نظرم برنامه نویسی در روش دوم سریعتر صورت میگیرد(به خاطر نداشتن قالب مشخص)اما صفحه آرایی در روش دوم کاری بس دشوار خواهد شد.
به نظرم زیبایی بصری هنگام برنامه نویسی، برنامه نویس را بسیار امیدوار میکند! و این مهم در روش اول کاملا رعایت میشود.
همیشه این سوال در ذهنم بوده که کارمندان بانک چرا اینقدر عصبانی هستند؟ گاهی اوقات وقتی یک سوال را دوبار از آنها میپرسیم(به علت شیشه ی وسط که مانع صداست!) میخواهند پیرهنشان را جر دهند و مانند یک رئیس که قرار است کارمندش را توبیخ کند با ما سخن میگویند.
البته همه ی کارمندان اینگونه نیستند ولی من تا به حال به هرکس برخورد داشتم یا رفتارش را در بانک با طرف مقابل مشاهده کردم قریب به اتفاق همینگونه بوده اند.
چند صحنه هم دیدم که سر پیرمرد یا پیرزنی -که توان درک بالایی نداشتند - چنان فریادی زده اند که توان درک که هیچ، تمام خاطرات ندیده اش به یادش آمد. جواب دادن به سوالهای ما وظیفه ی هر کارمندیست. تکان دادن سر یا بالا انداختن ابرو پاسخ های رایج بعضی از کارمندان عزیز شده است. از همه ی اینها جالب تر افسوسیست که بعضی اوقات میخورند. مثلا وقتی بعد از دوبار توضیحشان تازه دوزاریت می افتد که منظورشان چه بود، به علامت اینکه”گیر عجب آدمهایی افتاده ایم” آنچنان سری تکان میدهند انگار دکتر یا مهندسی هستند و از جهالت ما غرق در تعجب میباشند.
فرم گرفتن از آنها مانند گرفتن جانشان است. انگار شب قبل با دست مبارک فرم ها را تایپ کرده اند. یادم می آید به یکیشان فقط یکبار گفتم “یه فیش واریز لطف میکنید” طرف یهو برگشت گفت ” مگه نمیبینی دارم کار ایشون رو راه میندازم یه دقیقه صبر کن!”خدائیش جواب سوال من فقط یک جمله بود”بفرمائید” فوقش این بود”چند لحظه صبر کنید”!
خداوند آن روز را نیاورد که بگویی پول را درست حساب نکردی. این است روز مرگ تو! حال بیا قانعش کن…
متاسفانه اخلاق نادرست اینگونه افراد باعث شده همیشه کارمندان را افرادی بدون تحمل، بداخلاق و تند تصور کنیم. یکبار در اداره پست میدان رسالت یک کارمند خوش اخلاق بود که با شعر! کار ارباب رجوع را راه می انداخت. خیلی هم مهربان و خوش رو بود. حالا اینقدر هم توقعم بالا نیست که کارمندان بانک برایمان شعر بخوانند. اصلا لبخند هم نخواستیم. خواهش میکنم عصبانی نشوید. از صبح تا شب یکجا نشسته اید و با کامپیوتر راحت ترین کار عالم را انجام میدهید. با مردمی مثل خودتان سرو کار دارید. عصبانیت شما کاملا بی دلیل است. اگر فکر میکنید شغلتان خسته کننده هست و سر و کله زدن با مردم عصبانیت زا!! بهتر است شغلتان را عوض کنید. چون تنها دانش یک کار نشان دهنده صلاحیت شغلی نیست. روابط اجتماعی هم لازم است. شما برای این شغل ساخته نشده اید.
به قول خودم “طرف بیل میزند آخر ساعت کاری خوشحال است و اخلاق تندی نشان نمیدهد کسی که فقط با زبان و یکسری مهارت یادگرفتنی کاری را تکرار میکند چرا باید عصبانی شود؟”
با افتخار عرض میکنم بعد از مدتها تفکر در مورد اینکه اصولا بخش “درباره ی من” را با چه چیز هایی پر کنم به این نتیجه رسیدم که این شکلی آن را پر کنم.
دنیای اقتصاد- در حالی که از مجموع وقایع روزهای اخیر مجلس به نظر میرسید ماجرای مدرک تحصیلی وزیر کشور ختم به خیر شده است، اظهارات دیروز عبداللهجاسبی رییس دانشگاه آزاد اسلامیدر جمع تشکلهای سیاسی اسلامیدانشگاهیان دانشگاه آزاد خراسان این ماجرا را وارد مرحله تازهای کرد.
وی در این نشست اعلام کرد: «خوشبختانه کردان از دانشگاه آزاد اسلامیهیچ گونه مدرک رسمیدریافت نکرده و هر چه پشت تریبون گفته شده دروغ است.»
ادامه : +