وبلاگ جای روده درازی نیست

بنا بر یک قانون اجتماعی نامعلوم، اصولا هر کس مالک خانه ی خودش است و اختیارش را دارد. وبلاگ هم یک خانه ی درباز است با یک صاحبخانه مهماندوست. مشکل بزرگ فک صاحبخانه است که تحرک زیادش کمی با آن قانون اجتماعی نامعلوم در تضاد است! حتی اگر صاحبخانه کلی میوه و شیرینی هم روی میز بگذارد ولی به تعلیم فک خودش نپردازد مطمئنا مهمانها را فراری میدهد.
روده درازی در وبلاگ نویسی از آن کارهاست. وبلاگ های تخصصی به کنار، روزانه نوشتن که دیگر هر پستش اش ده صفحه نمی شود که!! مرحوم ناصر خسرو هم این بلا را سر خوانندگان سفرنامه اش نیاورد. خودم هم تا چند سال پیش معمولا هر چه از این کله بیرون میریخت روی وب می آوردم و کلی هم با خودم حال میکردم اما الان فهمیدم همه ی آدم ها حوصله ی چشم دوختن طولانی به وبلاگ اینجانب(نوعی!) و دنبال کردن صدها خط روی مانیتور را ندارند. به همین دلیل همینجا پایان این پست را اعلام میکنم!

نظرات :

۴ نظر ارسال شده برای مطلب وبلاگ جای روده درازی نیست