لذت نوشتن فیلمنامه
سید فیلد کجایی که این ابرمرد (خودم رو میگم) اولین فیلمنامه ی واقعیش رو مینویسه! البته قبلا هم یه چیزایی نوشته بودم ولی همه چی رو کاغذای پراکنده بود و هیچوقت به تهش نرسید! یعنی بیشتر نقاشی میکردم تا فیلمنامه. همین فیلم کوتاه” کلید” که فقط تا نصفش رو کاغذ نوشته شده بود. بقیه اش نقاشی بود. مثلا میخواستم بگم “استوری برد” دارم و این حرفا! اما این تو بمیری از اوناش نیست. طلق و شیرازه و این حرفا. تایپش هم بکنم میشه هلو. اما داستان چیه. یه دختر و پسر که همسایه هستن و این حرفا.البته اقلیم هم در نظر گرفتم و صحنه نداره فیلمم که اگر داشت چه محشری میشد. اصولا وقتی میخوام داستانی بنویسم همه چیز صحنه دار به ذهنم میاد بعدش چون آدم خیلی خجالتی هستم خودمو سانسور میکنمD:
اما جدا از شوخی, هدفم دید دوربینه که تو این روایت خیلی مهمه . لو نمیدم کی داره چی میگه, یا چی داره کیو نشون میده یا اصلا موضوع چیه. فیلمنامه ام کامله کامله میزانسن و پیزانسن همه چیش ردیفه. حتی حرکت پشه هم توش تعریف کردم که از کجای کادرم بره کجای کادر, هیچکاک باید لنگ و صابون و سنگ پا بندازه برام!
میخوام فیلمنامه ام رو بدم شریفی نیا بازیگر براش انتخاب کنه! خودم هم بسازمش. اکران بشه رکورد بزنه. معروف بشم بعدش هیچکس رو تحویل نگیرم ! آخ چه حالی میده…
راستی دارم یه سری متن ترجمه میکنم که در مورد نور و زاویه فیلمبرداری و این چیزاست. تموم شد میذارم اینجا جمیعا حالشو ببریم…
دیوانه ی بیمار قزقانجی